Dag 28 - 35 Saigon/Can Tho

3 september 2018 - Ho Chi Minh City, Vietnam

Een verhaal voor een hele week? Ja geloof ons maar, dit wordt echt geen al te lang verhaal. We hebben de laatste week in een veel lager tempo geleefd. Toch hebben we nog een paar leuke dingen gedaan waar we over kunnen vertellen!!!

Van Dalat zijn we met de nachtbus naar Saigon (oftewel Ho Chi Minh City, oftewel HCMC) gegaan. Tijdens de hereniging van noord en zuid Vietnam, is de naam van Saigon veranderd in HCMC. De noord Vietnamezen noemen de stad nu ook trouw zo. In het zuiden is echter toch Saigon gangbaarder. De nachtbus was best fijn! We lagen achter in de bus,, waar je met zijn vijfen heel knus ligt, maar we hadden geen buren, 5 bedden met zijn tweeën, hemels! In het hostel mochten we meteen inchecken, dus dit was heel fijn! Toen zijn we de stad ingegaan om het War Remnants Museum te bezoeken en het Reunification Palace. Dit was best deprimerend, alle foto's van alle narigheid. Goede reality check, oorlogsgruwelijkheden zijn van alle tijden. 's-Middags beetje rondgelopen in de stad.

Tweede dag in HCMC hadden we een bus naar de Cu Chi tunnels. Dit is 50km ten noorden van de stad, vergelijkbare tunnels met Vinh Moc tunnels. Deze tunnels zijn echter intensiever gebruikt door de guerrilla in plaats van als onderduik plaats voor dorpelingen. De tunnels waren erg klein en smal, want de kleinste krijgers werkten hier aan het front zodat ze heel onopvallend te werk konden gaan. We moesten 150m in de tunnels, waar je helemaal doorheen moest kruipen. We kregen het Spaans benauwd (lees: pure paniek blikuitwisseling waarin we zonder woorden konden beslissen de tunnel uit te rennen) bij de ingang alleen al en het zou nog smaller worden. Gelukkig konden wij wel zonder gebombardeerd te worden boven de tunnels lopen, dat hebben we dan ook gedaan. Ook deze tunnels waren weer indrukwekkend. Het gestoorde was ook nog dat er een stuk was waar je met de wapens van toen kon schieten. Dit deden veel mensen bijvoorbeeld met een M16. Continue hoorde je schoten, dat maakte het best griezelig. Weer terug in HCMC gingen we op de food market eten.

Dag 3 gingen we naar Can Tho. Deze keer hadden we buskaartjes via internet gekocht en niet via het hostel, dus we mochten zelf de juiste bus vinden. Dit was erg grappig, want zonder te laten zien waar we naartoe moesten wees iedereen ons de goede weg. Zelfs toen we er waren wees iemand ons waar de wc was, precies waar we naartoe moesten. Can Tho ligt in de delta aan de Mekong. Het is een havenstad, maar je kan ook het platteland op het leven in de delta bekijken. Wij hebben het laatste gekozen. We sliepen in een bamboehutje, waar het heel mooi was, maar misschien iets teveel camping gevoel voor Fiona. Met en hangbrug moest je van de receptie naar de hutjes toe. 's-Avonds gingen we mee op een bootje naar de Sunset tour. Met zonsondergang voeren we door de delta, zagen kinderen spelen in het water, mensen hun haar wassen in de rivier en ook heel veel plastic voorbij drijven. Daarna hebben we het laatste stukje van de zon helemaal onder zien gaan vanaf onze hangmatten. De volgende ochtend was het vroeg op! 5:30 vertrokken we met de boot naar de floating market. Dit is een markt op het water, waar je geen 1 of 2 ananasjes koopt, maar 60 kilo. Elke boot heeft een bamboestok aan de voorkant van de boot waaraan ze het product hangen dat ze verkopen. Indrukwekkend! Daarna op het land de markt bezocht. Dit lag vol verse producten, groenten, maar nu ook vis en vlees, waaronder kikkers en ratten. De rest van de dag hebben we de hangmatten goed gebruikt. Het vroege opstaan leidde tot veel powernaps achter elkaar.

De volgende dag tijdens de lunch gingen we weer terug naar Saigon. We lagen weer achterin op 5 bedden! Toen we aankwamen was alleen de huishoudster thuis, want een dag later is het 2 september, een nationale feestdag voor de hereniging van het land. Veel Vietnamezen vertrekken dan voor een weekend naar het strand, ook onze hosteleigenaren. We hadden al een band opgebouwd met deze mevrouw, omdat we elke ochtend vroeg als enige al aan het ontbijten waren. Dus was gezellig, ondanks dat ze geen Engels spreekt. Onze gebarentaal is erop vooruit gegaan.

En dan hadden we nog twee dagen in Saigon. De eerste dag hebben we nog wat mooie gebouwen bezocht zoals het opera House, postkantoor en de Notre Dame en vooral lekker wat koffie gedronken (Imke dan, Fiona keurt dit eigenlijk niet goed). En dan vandaag, wat voor ons pleit is dat er buiten een eindeloze onweersbui is, dus naar buiten gaan is niet verantwoord. Tja één optie, binnen the O.C. kijken. Het is nu nog half 2, dus we kunnen de dag nog goed maken en buiten koffie drinken (Imke: mwuahahahaha).

Morgen vliegen we dan alweer! Fijn om weer naar huis te gaan waar alles weer lekker 'normaal' is, maar ook jammer om het 'normale' leven weer op te pakken. Het voelt wel alsof we lang weg zijn, maar als we terugkijken voelt het maar als twee weken. Jullie bedankt voor het lezen en de leuke reacties en tot snel in Nederland!!!!

Foto’s

3 Reacties

  1. Syl:
    3 september 2018
    Goeie reis terug en bedankt voor alle foto's en het leesplezier!
  2. Ingrid:
    17 september 2018
    Dank je wel voor al je verhalen. Ik vond het erg inspirerend. Zou ik jou hierover eens mogen benaderen?
  3. Imke en Fiona:
    19 september 2018
    He Ingrid, ja tuurlijk geen probleem. Je kan mij mailen op fionademooy@hotmail.com