Dag 15-17 Hue

19 augustus 2018 - Hue, Vietnam

Oké, hier is ie dan eindelijk (we zeiden nog zo dat de blog snel zou komen). Om 7:00 's ohtends stonden we in Phong Nha klaar om naar Hue te vertrekken. We hebben de DMZ-bus geboekt, deze stopt bij de Demilitirized Zone, de strook dat eerder tussen Noord en Zuid Vietnam lag. Eerst stopten we bij de Vinh Moc tunnels. In deze tunnels heeft het dorp uitgegraven en daar voor 6 jaar geleefd om zo de oorlog en de bombardementen te overleven. Er was een foto van de baby's geboren in de tunnel, deze mensen zijn nu in de 50 en werken in het dorp, zo kort geleden is het nog maar! Daarna gingen we naar het museum aan de rivier die de scheidslijn vormde tussen noord en zuid. De helft van de brug was geel en de helft van de brug was blauw, omdat ze het niet eens werden over de kleur brug en de grens aan wilden geven. En zo kwamen we om 13:30 aan in Hue. Er was maar 1 ding wat we wilden doen: ETEN! Je moet je voorstellen dat we een uur lang in de bus alleen maar restaurantjes hadden opgezocht en gewoon echt honger hadden. Gelukkig zagen we binnen een seconde een restaurantje met broodjes ennnnnnnnnn chocolade taart! Perfect! Daarna naar het hostel gelopen. Het was in een rustiger zijstraatje, wat wel prettig was want na Phong Nha was het weer even wennen aan alle scooters en andere stadse drukte. Het hostel was klein en schattig en een aardige jongen die ons van alles vertelde. Zo wisten we meteen wat we allemaal konden doen in Hue en zelf kwam hij uit Hoi An, dus we hadden ook al een berg tips voor de volgende stop. Onze obsessie voor eten en drinken duurde vandaag nog even door, de middag hebben we op een terras met een schommel doorgebracht met wat vruchtensapjes en in de avond op een dakterras met allemaal planten en goed uitzicht op de straat. In dit uitzicht was ook een gebouw, waar een show in traditionele Vietnamese kleding werd opgevoerd. Ineens kwam er een giga stoet tuktuk fietsers (snappen jullie dit haha, we weten niet hoe we het moeten omschrijven) die allemaal binnen brachten. Het hele verkeer lag plat.

Dag twee in Hue hadden we fietsen gehuurd. Goeie beslissing! De jongen had leuk vertelt en zo hadden we een goede route uitgestippeld. We begonnen bij de Citadel, het keizerlijke paleis van de Nguyen dynastie. Deze heeft alleen tijdens de oorlogen het zwaar te verduren gehad, bijna alles was verwoest. Nu wordt het langzaam gerestaureerd. De gerestaureerde gebouwen lieten een bijzondere bouwstijl zien met heel veel detail, dit hadden we nog niet eerder gezien. Toen was het wel weer mooi geweest, hoog tijd voor eten. Via anderen hadden we gehoord van de website happycow, bij je locatie zoekt de website vegetarische restaurantjes. Hier was er eentje met 5 goede reviews, weggestopt in een wijkje om de hoek van de Citadel. We namen de gok en gingen er eten. We hadden geen idee wat we bestelden dus namen maar het gerecht dat genoemd werd in een recensie. We zaten als enige in het restaurantje en op de kleine krukjes zoals echte Vietnamezen dat doen. Het eten was heerlijk! De mevrouw kwam zelfs nog wat extra saus brengen omdat we het zo lekker vonden! Na een vriendelijke hand mochten we weer weg, leuke ervaring!

Hierna gingen we naar Kim Long, een wijk waar de Mandarins woonden in de tijd van de dynastie. Die werkten op de Citadel als administratie medewerkers, als ik het goed heb begrepen. Hier zou dan Kim Long Gardenhouse zijn, een huis van hen die je kan bezoeken. De bouwstijl was heel anders dan andere huizen met een binnen pleintje met een mooie tuin en daaromheen woonde dan de hele familie. Het huis hebben we nooit gevonden, maar een heleboel anderen. We hebben anderhalf uur in de wijk rondgefietst. Het was eigenlijk helemaal niet toeristisch en daardoor werden we de hele tijd vrolijk begroet door anderen. Dit samen met de mooie huizen, was dit een hoogtepunt van Hue! Als laatste hebben we nog de pagode bezocht, dit was een echt in gebruik boeddhistisch klooster. Heel misschien hebben we daarna wat souvenirs geshopt, zoals de conical hat die iedereen hier draagt en een waaier tegen de hitte 🙈. Het was een leuke fietstocht! Met nog weer een andere happycow aanrader zijn we in de avond nog uit eten gegaan, dit was wel westers eten. Fiona had een salade en Imke een hamburger, allebei wilden we frietjes, maar Fiona mocht geen friet bij de salade. Na even nadenken over de regels mocht Imke er wel twee bestellen, vonden ze ons nog intelligent ook hahahahaha. De avond was Yahtzee spelen op een dakterras, de dobbelstenen hadden zo nu en dan vliegles (vooral niet Imke's schuld).

Van Hue naar Hoi An was ook een avontuur, dit zullen we meteen ook maar vertellen! Van Hue naar Hoi An loopt een bekende route, die veel mensen op de motor rijden. Tsja dat kunnen wij niet, maar gelukkig kent Vietnam Easyriders. Dit zijn ervaren en gediplomeerde motorrijders die je achterop meenemen over de route. Bagage wordt gewoon achterop gebonden! De route kan je in 4 uur rijden, maar wij hebben er bijna 8uur over gedaan, want we maakten wat stops. Eerst in Elephant Springs, een 'waterval' waarin je kan zwemmen. Wel lekker verfrissend, maar het mag zich geen waterval noemen, meer een stroompje met met de hand gemaakte poeltjes. De volgende stop was eten op het strand: pho! Dit is een noedelsoep,. Wil je dit thuis ook eten? Koop een pakje noedels met kruiden gooi er kokend water op, gooi er wat paksoi in en klaar. Oké dit gebeurt eens in de zoveel keer, we hebben ook al lekkere gehad. Daarna was de Hai Van pas, wow dit was echt het hoogtepunt. Hele mooie uitzichten over de oceaan en aan de andere kant over Danang, de grote stad voor Hoi An. Eerst was de Hai Van pas erg druk, maar nu er een tunnel is niet meer en rijden er eigenlijk Easyriders en motor huurders in een stoet overheen. In Danang stopten we nog even bij het vissersdorp, een baai met vissersboten. En nog op Marble Mountain. Dit is een berg in Danang met daarin allemaal tempels. Eerst werden we nog een Marble winkel ingeduwd, waar we dan mogelijk iets moesten kopen. Achteraf blijkt dit in ruil te zijn dat de Easyriders daar dan mogen zitten en wat drinken krijgen. De buitenkant zag er niet uit, dus we dachten we zijn er zo doorheen. De Easyrider zei dat we 40minuten nodig hadden. We deden rustig aan, maar eenmaal goed binnen keken we onze ogen uit. Het was gigantisch! Er waren allemaal grotten, die ineens verschenen na een smal gangetje. Zo groot en zo mooi gebouwd, het voelde echt mysterieus. Leuk weetje: buiten zaten kikkers die blaften als een hond, hahaha. Nog een klein stukje naar Hoi An. We dachten dat we alle stops gehad hadden, maar niets bleek minder waar. Helemaal bezweet, vol zand en afgepeigerd van alle indrukken werden we een kleermaker winkel ingedauwd. Dit is iets bekends om in Hoi An te doen. Het was zo genant, echt niet leuk. Achteraf blijkt dan weer dat de Easyriders commissie krijgen als wij iets kochten. Oké deze ervaringen klinken wat minder, maar het was echt een bijzondere ervaring, we zagen zoveel meer vanaf een motor dan vanuit een nachtbus. Ook dat je kan stoppen om van het uitzicht te genieten is echt fantastisch. We raden het echt aan.

En toen waren we alweer in Hoi An. Daarover snel meer (als het goed is hahaha). We blijven tot de 22e, even wat langer, we zijn namelijk even op vakantie in onze vakantie!

Foto’s

3 Reacties

  1. Marchien:
    19 augustus 2018
    Prima verslag weer, ik heb ervan genoten. Interessant businessmodel hebben de easyriders :)
  2. Syl:
    19 augustus 2018
    Helemaal met Marchien eens! En wat maken jullie práchtige foto's (is dat met de telefoon of met een 'echte' camera)? Het voelt alsof ik met jullie mee reis!
  3. Roos:
    19 augustus 2018
    Super ladies, wat een fijn verslag en wat zien jullie enorm veel, genieten hier ook.
    Thanks, erg leuk. Groetjes